De Tweede Kamer heeft een lange lijst vragen gesteld over de Wet financiering kinderopvang (WFK) en de DAEB, met een nummering die doorloopt tot en met vraag 121. De vragen gaan over veel meer dan de vergoeding voor ouders: ook rendement, investeringen, administratieve lasten, financierbaarheid en de vraag of de gevolgen van het hele wetsvoorstel wel integraal zijn onderzocht komen aan bod. Voor jou als kinderopvangondernemer betekent dit vooral dat de onzekerheid over het nieuwe stelsel nog wel even blijft. En die onzekerheid werkt door in je begroting, je cashflow en de manier waarop je je administratie inricht.

Waar gaan de Kamervragen over?

De WFK verandert vooral de manier waarop de kinderopvang wordt betaald. De kinderopvangtoeslag aan ouders verdwijnt en daarvoor komt een vergoeding die de overheid grotendeels rechtstreeks aan kinderopvangorganisaties betaalt. Omdat de overheid dan direct aan organisaties betaalt, wil het kabinet de sector aanwijzen als dienst van algemeen economisch belang, de DAEB. Die DAEB brengt volgens Kinderopvang-Wijzer nieuwe regels mee rond compensatie, rendement, administratie en toezicht, en juist daarover gaan veel vragen.

Een van de eerste vragen gaat over het terugbrengen van het subsidiepercentage van 96% naar 95,6%, goed voor 60 miljoen euro. Volgens Kinderopvang-Wijzer verandert dat verschil vooral hoe de rekening tussen overheid en ouders wordt verdeeld. Andere vragen gaan dieper. Vraag 93 wil weten waarom een integrale effectanalyse niet nodig zou zijn bij een stelselwijziging van deze omvang. Ook gaan vragen over de investerings- en impactanalyse die EY-Parthenon nog uitvoert, en vraagt de Kamer welke gegevens organisaties straks moeten aanleveren.

Wat betekent die onzekerheid voor je begroting en cashflow?

De grote hervorming wordt voorzien vanaf 2029. Als nog niet vaststaat hoe de vergoeding precies loopt, wat een redelijk rendement is en welke verantwoording erbij komt, is het lastig om met één scenario te rekenen. Daarom is het verstandig om met meerdere scenario's te werken. Denk aan een variant waarin het geld op een ander moment binnenkomt dan nu, en een variant met hogere administratiekosten.

Ook je cashflow verandert van karakter. Nu factureer je aan ouders en zij ontvangen toeslag van de overheid. Straks komt een groot deel van je inkomsten rechtstreeks van de overheid, en betaalt de ouder alleen nog een eigen deel. Rekent een organisatie meer dan de maximumuurprijs, dan betaalt de ouder het volledige verschil zelf. Dat betekent dat je straks twee geldstromen hebt die elk een eigen ritme en eigen risico's hebben. Weet je nu al welk deel van je omzet waar vandaan komt, dan wordt die overstap makkelijker.

Waarom rendement en financiering ook een administratieve vraag zijn

Een groot deel van de vragen gaat over rendement en wat een redelijke winst is. De Kamer vraagt onder meer hoeveel ruimte er blijft voor vermogensvorming, hoe financieringslasten worden behandeld, of dividend mogelijk blijft en hoe verkoop of bedrijfsoverdracht wordt behandeld. Vraag 82 gaat over de prikkels die een rendementsbegrenzing veroorzaakt en hoe voldoende ruimte voor investeringen in kwaliteit en innovatie behouden blijft. Kinderopvangorganisaties gaan vaak jarenlang verplichtingen aan voor vastgoed, inrichting en digitalisering.

Vraag 113 gaat specifiek over banken: worden zij kritischer bij leningen, zoals langjarige zakelijke vastgoedleningen? Voor jou betekent dat: zorg dat je cijfers op orde zijn voordat je een financier spreekt. Een bank wil zien hoe je kosten zijn opgebouwd, wat je per kindplaats verdient en hoe gevoelig je resultaat is voor veranderingen. Dat kun je alleen laten zien als je administratie die informatie snel en betrouwbaar oplevert. Een rendementsgrens maakt bovendien een heldere scheiding tussen kosten, investeringen en winst belangrijker, omdat je die straks waarschijnlijk moet kunnen verantwoorden.

Wat vraagt dit nu al van je administratie?

Bij de mogelijke risico's van WFK en DAEB noemt Kinderopvang-Wijzer onder meer structureel meer administratie en verantwoording, en kleine organisaties die relatief meer last hebben van nieuwe vaste verplichtingen. Ook extra uitvoeringskosten die uiteindelijk in de uurprijs terechtkomen staan op dat lijstje. Het Adviescollege toetsing regeldruk (ATR) adviseerde eind 2025 al om het wetsvoorstel in de toenmalige vorm niet in te dienen, onder meer omdat verschillende regeldrukeffecten nog onvoldoende duidelijk waren. Hoe de verantwoording eruit gaat zien, is dus nog open.

Je hoeft niet te wachten op de antwoorden om je daarop voor te bereiden. Kijk bijvoorbeeld of je kindadministratie, contracten en facturen nu al goed op elkaar aansluiten. Als je per kind, per maand en per opvangsoort kunt laten zien hoeveel uren zijn afgenomen en tegen welk tarief, heb je straks een stevige basis. Wil je weten hoe jouw organisatie ervoor staat, dan kan advies vanuit de administratie bij de overgang naar het nieuwe stelsel helpen om knelpunten vroeg te zien. DebiCare kijkt daarbij vooral naar wat je cijfers en processen in de praktijk aankunnen.

Wat betekent dit voor jouw organisatie

De antwoorden van het kabinet op de 121 vragen gaan meer duidelijkheid geven, maar tot die tijd kun je al een paar dingen doen:

  1. Reken met scenario's. Maak naast je gewone begroting een variant met een ander betaalritme en hogere administratiekosten, zodat je ziet hoeveel buffer je nodig hebt.
  2. Breng je geldstromen in kaart. Zet op een rij welk deel van je omzet nu via de toeslag loopt en welk deel ouders zelf betalen, bijvoorbeeld boven de maximumuurprijs.
  3. Maak je administratie verantwoordingsklaar. Zorg dat uren, tarieven, kosten en investeringen per locatie en per opvangsoort los van elkaar zichtbaar zijn, zodat je bank en straks de overheid snel antwoord krijgen.